“Aynı şey içimizde, diriyle ölü, uyanıkla uyur, genç ile yaşlı, biri olur öbürü, öbürü biri.” Zihnin kendinden uzak kavramlarla, olaylarla meşgul olması, hayattan alınacak tadı üst seviyeye taşıyor. Kendi ekseni etrafında sürekli aynı açıyla dönmek yaşanılan her şeyi sığ bir hale getiriyor. Ufkun genişlemesi, kalbin ferahlaması, açık ve sonsuz bir düşünce denizinde yüzmekle…
“İşte bütün alelade sadeliği içinde gerçekler. Gerçeklerden sonra sıra heyecanlara gelecek.” Gerçekliği algılama biçimimizin, dünyayı kavrayış ve kabulleniş yolunda oldukça etkili olduğunu düşünüyorum. Olaylara ve insanlara bakış açısı, çoğu zaman gerçekliğin yorumlanmaya açık olmayan tarafından epey sıkıcı görünür. Gerçeklik, görmekten imtina edilen korku dolu bir kâbus halini alabilir. Elbette bu durum kişinin yorumlanmaya açık…
“Uzun süre uçuruma bakarsan uçurum da sana bakar.” Yolda olmayı ne zaman bırakır insan? İçindeki tüm hevesleri, heyecanları ne zaman yitirir? Neden bırakır öylece? Hayallerinden vazgeçer mi insan? İçi dolu gülümsemelerden, şen kahkahalardan geriye suratsız, tatsız etten, kemikten, kandan yek vücut, nefes alan bir ceset olmaya neden gönüllü olur? Yürürken koşmalı,…
“Öfke bir sınır savunmasıdır.” İnsan, toplumsal yaşam içinde aciz bir varlıktır. Gösterişli kıyafetleri, fütursuz lafazanlıkları ve politik duruşlarıyla modern hayatın kusurlu canlıları haline gelmekte epey yol kat etmişlerdir. Modern insan etrafında dönen bunca budalalığın, çirkinliğin ve laçkalığın çoğunlukla farkında olmakla beraber sanki olan bitenden bihabermişçesine davranmakta herhangi bir beis görmez. Ve hatta bazıları bunca…
Çim biçme makinesinden gelen rahatsız edici sesle irkiliyorum. Büyük bir gürültü halinde doğuyor her şey. Arabaların, betonun, insanın sesi… Tüm dünyaya derin bir sessizlik hâkim olsa nasıl olurdu? Konuşmamaktan, sadece susmaktan söz etmiyorum elbette. İnsanların modern dünyasında, mekanikleşen seslerin yokluğu fena olmazdı. Zaten çoğu zaman konuşmanın da gerekliliğine inanmıyorum. Susarken geçen vaktin,…